یک بیانیه ی اجماعی رئوس نیازهای مراقبت از بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 1 را مشخص نمود

19اکتبر 2021- یک بیانیه ی اجماعی جدید از سوی انجمن دیابت آمریکا و انجمن اروپایی مطالعه ی دیابت، ملاحظات اصلی که پزشکان باید در هنگام ویزیت و درمان افراد مبتلا به دیابت نوع 1 در نظر بگیرند، را برجسته کرد.

این مقاله تقریباً سه سال پس از گزارش مشابهی در مورد مدیریت دیابت نوع 2 در بزرگسالان منتشر گردید. نویسندگان بیانیه خاطرنشان کردند که در بسیاری از بحث های مربوط به بزرگسالان مبتلا به دیابت، تمرکز اغلب بر دیابت نوع 2 است، که نشان دهنده تعداد بسیار بیشتر بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2 می باشد. اما بزرگسالان مبتلا به نوع 1 نیازهای مراقبتی منحصر به فردی دارند و ممکن است در بحثهای بزرگتر درباره بار دیابت بر بزرگسالان- مانند بحث در مورد چگونگی کاهش بار عوارض طولانی مدت دیابت- این نیازها فراموش شوند.

روشهای بهینه برای مراقبت از دیابت نوع 1 در بزرگسالان

این گزارش جدید بر چهار راهبرد برای کمک به بزرگسالان مبتلا به نوع 1 برای داشتن زندگی طولانی تر و سالم تر تاکید می کند: نگه داشتن سطح قند خون در محدوده ی هدف، مدیریت عوامل خطر قلبی عروقی، کاهش بار روانی-اجتماعی زندگی با دیابت و ارتقاء سلامت روان و بهزیستی. همچنین یک رویکرد بهینه را برای تشخیص صحیح دیابت در بزرگسالان توصیف کرده و اشاره می کند که بسیاری از افرادی که در بزرگسالی به دیابت نوع 1 مبتلا می شوند، ابتدا به اشتباه به عنوان افراد مبتلا به دیابت نوع 2 تشخیص داده می شوند. دلیل خطا در تشخیص این است که معیار معمول برای اندازه گیری ترشح انسولین توسط لوزالمعده در خون، - C پپتید است که می تواند در زمان شروع علائم دیابت نوع 1 در فرد هنوز بسیار بالا باشد و آزمایشاتی که حمله سیستم ایمنی را در لوزالمعده بررسی می کند یعنی آزمایشات اتوآنتی بادی، ابتلا به دیابت نوع 1 را به طور صد در صد پیش بینی یا منعکس نمی کنند.

روش تشخیصی توصیه شده

رویکرد توصیه شده برای تشخیص نوع دیابت در بزرگسالان، هنگامی که پزشک مشکوک به ابتلای فرد به دیابت نوع 1 است- بعد از تایید دیابت در آزمایشات قبلی -، ابتدا آزمایش اتوآنتی بادی ها است. در صورت مثبت بودن این آزمایشات، می توان دیابت نوع 1 را تشخیص داد و یک برنامه درمانی متناسب با این بیماری طراحی نمود. اگر آزمایش ها برای اتوآنتی بادی ها منفی باشد و فرد زیر 35 سال سن داشته باشد و علائم دیابت نوع 2 مانند مقاومت به انسولین را نداشته باشد، آزمایش - Cپپتیدتوصیه می شود. اگر سطح C- پپتیدزیر 200pmol/l باشد، دیابت نوع 1 تایید می شود. اگرC پپتید بالاتر از این مقدار باشد، توصیه می شود فرد برای دیابت مونوژنیک آزمایش شود، نوع نسبتاً غیرشایعی از دیابت که ناشی از یک جهش ژنی است. اگر علائم دیابت نوع 2 وجود داشته باشد یا فرد بالای 35 سال باشد، دیابت نوع 2 محتمل است. اما در صورت عدم اطمینان در مورد نوع دیابت پس از گذراندن این فرآیند، توصیه می شود ابتدا درمانی غیر از انسولین تجویز و واکنش بدن فرد بررسی شود. در این صورت، سطح Cپپتیدنیز باید سه سال بعد دوباره آزمایش شود، زیرا پس از 3 سال، چنانچه فرد به دیابت نوع 1 مبتلا باشد سطح Cپپتیداو به زیر 200pmol/l خواهد رسید.

رفع ناراحتی های احساسی یا دیسترس دیابتی

این گزارش همچنین اشاره می کند که رسیدگی به ناراحتی های عاطفی جنبه ای است که اغلب در مراقبت از بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 1 نادیده گرفته می شود. بین 20 تا 40 درصد از بزرگسالان مبتلا به نوع 1 این ناراحتی را گزارش می کنند. خطر مشکلات عاطفی در زمان تشخیص و همچنین هر زمان که عوارض دیابت ایجاد شود، بیشتر است. در 15 درصد از بزرگسالان مبتلا به نوع 1 که دچار افسردگی می شوند، خطر افزایش قند خون، عوارض دیابت و مرگ افزایش می یابد. اضطراب مرتبط با ترس های دیابت مانند هیپوگلایسمی (افت قند خون) نیز در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 1 شایع است و اختلالات خوردن غذا در بزرگسالان مبتلا به نوع 1 بیشتر از افراد عادی است. با توجه به این نگرانی ها، این گزارش ارزیابی دوره ای سلامت روان و در صورت نیاز ارجاع این افراد به متخصصان سلامت روان را توصیه می کند.

این بیانیه همچنین خاطرنشان می کند که با وجود محبوبیت روشهای تغذیه ای کم و بسیار کم کربوهیدرات در بین بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 1، و نتایج مثبت مطالعات در رابطه با کاهش سطح هموگلوبینA1C (معیاری برای کنترل طولانی مدت قند خون) با این رویکردهای تغذیه ای، بسیار مهم است که این رویکردها با سایر دستورالعمل های تغذیه ی سالم مانند محدود کردن مصرف چربیهای اشباع شده، همراه شوند. همچنین مهم است که هنگام استفاده از روش کم کربوهیدرات در مورد نظارت بر قند خون خود هوشیار باشید، زیرا این روش تغذیه ای ممکن است منجر به افزایش تدریجی تر قند خون بعد از غذا شود که نیاز به تنظیم دوز انسولین تا سه ساعت بعد از خوردن غذا یا در حتی برخی افراد برای مدت طولانی تر دارد. این گزارش تأکید می کند که پزشکان باید تاثیر مزایای کوتاه مدت کاهشA1C با پیروی از رژیم غذایی کم کربوهیدرات را بر خطر عوارض طولانی مدت دیابت در این بیماران ارزیابی کنند.

منبع:

https://www.diabetesselfmanagement.com/news-research/2021/10/19/consensus-statement-outlines-care-needs-for-adults-with-type-1/